Sommige dingen hebben nu eenmaal tijd nodig

Lang ben ik aan het twijfelen geweest. Dan kroop ik weer achter mijn laptop en wilde ik weer 's mijn lang gekoesterde wens uit laten komen. Een Blog schrijven.

Op internet ben ik van alles en nog wat tegen gekomen. Over wat je het beste kunt Bloggen en wat niet, dat je beter maar kunt weten wat jouw lezer wil lezen en dat je vooraf alles qua onderwerpen bedacht moet hebben.
En dat bracht mij aan het twijfelen omdat ik zo niet zou willen Bloggen. Ik wil het graag op mijn manier doen en dat is tegelijkertijd wie ik ben…..
De zin ‘Do not go where the path may lead, go instead where there is no path and leave a trail’ is mij op het lijf geschreven. Eigenwijs noemen sommigen het ook wel. En dat vind ik prima….als het tenminste Eigen-wijs(heid) is, op mijn eigen wijze.

Ik heb dus lang met de vraag rondgelopen; Wat maakt nou dat ik graag een Blog wil schrijven?  En ook op dit moment dat ik mijn eerste blog schrijf, komt er weer van alles langs. Waardering, aandacht, bevestiging…..? Het zal allemaal wel. Maar wat toch wel bovenaan staat, is dat ik schrijven enorm leuk vind. Of het nu gedichten of verhalen zijn. Natuurlijk is het idee van het schrijven van een boek meerdere keren langsgekomen. Ik ben zelfs al met drie boeken begonnen en ergens, zo rond mijn dertigste, had ik het plan opgevat om een Sabbatical te nemen en een boek te gaan schrijven. Ik had niet de luxe om er een jaar tussenuit te gaan en koos daarom voor het maximum, en dat waren drie hele maanden. Voor die tijd maakte ik mezelf wijs dat het een kwestie van ‘tijd hebben voor’ was. En met die negentig dagen zou dat toch moeten lukken? Geen verplichtingen, tijd aan mijzelf en alle rust die ik nodig dacht te hebben. Na de drie kostbare Sabbatical maanden kwam ik er achter dat het daar niets mee te maken had, het heeft alles te maken met ‘tijd maken voor’. En dat geldt voor heel veel dingen die je graag wilt in je leven.
Het boek is er nooit gekomen terwijl ik wel enorm veel ideeën had en nog steeds heb om dit te doen, maar ergens maak ik er geen tijd voor.

Nu dus geen boek. Geen signeersessies bij het uitkomen van mijn nieuwe novelle, geen spotlight op het boek dat zojuist de lezersprijs gewonnen heeft. En het Boekenbal zal zonder mij gevierd blijven worden. Het wordt een Blog en met dit Blog ga ik het internet over en hoop ik de lezers te kunnen boeien als ze mee mogen kijken in mijn leven.
Een leven dat bestaat uit ondernemen, tuinieren en ook zakelijk tuinieren. Genieten en verwondering. Over rust vinden en hopelijk niet zo snel weer kwijt zijn en over uitdagingen die naarmate ik verder van de 20 af ga, kleiner worden. Het gaat over de ontdekking dat de zin  ‘Geld maakt niet gelukkig’ gewoon nergens op slaat, geld ontzorgt meer niet.  En dan het besef hebben wat dan geluk is.
Het is niet dat mijn leven zo enorm bijzonder is dat ik er over wil schrijven. Ik ervaar het leven wel als bijzonder en daar wil ik over schrijven.

Mijn horizon is vaak onbewolkt. Een positief ingesteld iemand dus of zoals je wilt ‘het glas is bij mij altijd half vol’.
Ik ga dus vol goede moed op pad in dit avontuur. Hoop mijn inspiratie uit de alledaagse dingen te gaan halen en hiermee regelmatig het Blog te gaan vullen. Ik hoop dat je mijn Blogs gaat volgen en ja…….reageer op mijn Blog! Graag zelfs.